Negatywne postawy rodzicielskie …

W pierwszej części scharakteryzowałam pozytywne postawy rodzicielskie, te które są jak najbardziej pożądane. Część druga poświęcona jest niewłaściwym postawom rodziców. Negatywne postawy hamują rozwijanie się realistycznej oceny samego siebie Dziecko nie może zdobyć wiedzy, przekonać się, w czym jest dobre i jakie ma niedostatki. Ocena realistyczna umożliwia akceptację samego siebie, mimo istniejących braków, niedostatków, czy wad. Nie wyklucza to oczywiście korygowania ich w miarę możliwości. Są jednak pewne właściwości, których zmienić nie można, a trzeba się z nimi pogodzić, zaakceptować je. Opisane poniżej negatywne postawy zdecydowanie nie pomagają dziecku w akceptacji samego siebie, pozostają w ścisłym związku z występowaniem u dziecka zaburzeń w sferze rozwoju emocjonalno – społecznego.

 

Typ postawy Postawy negatywne
Rodzic Dziecko
Unikająca 1. Nie zaspokaja potrzeb emocjonalnych dziecka.

2. Ignoruje dziecko. Przebywanie z nim jest dla niego trudne i nie sprawia mu przyjemności.

3. Zaniedbuje je uczuciowo i opiekuńczo.

4. Jest niekonsekwentny w przestrzeganiu zasad.

5. Jest obojętny uczuciowo, bierny i uległy.

6. Wykazuje beztroskę, lekkomyślność, nieodpowiedzialność.

1. Odczuwa braki w zaspokajaniu potrzeb uczuciowych.

2. Jest niezdolne do nawiązywania trwałych więzi.

3. Jest nieufne, bojaźliwe, konfliktowe w kontaktach z ludźmi.

4. Ma trudności w koncentracji uwagi.

5. Nie jest zdolne do obiektywnych osądów.

6. Nie jest wytrwałe w działaniu.

Nadmiernie chroniąca 1. Jest przesadnie opiekuńczy, pobłażliwy i troskliwy.

2. Utrudnia dziecku samodzielność, często izoluje je od życia w społeczności.

3. Bezkrytyczny w stosunku do dziecka, uważa je za wzór doskonałości, obraz dziecka w jego oczach jest idealistyczny.

4. Ulega dziecku, toleruje jego niewłaściwe zachowania.

5. Zaspokaja jego kaprysy.

6. Pozwala panować nad całą rodziną.

7. Nie docenia możliwości dziecka, chroni je przed wysiłkiem.

8. Rozwiązuje za dziecko problemy, trudności życiowe.

9. Ogranicza swobodę dziecka w imię jego dobra.

10. Panicznie boi się o dziecko, rozpieszcza je.

1. Wykazuje opóźnienie dojrzałości społecznej i emocjonalnej.

2. Jest niesamodzielne, zarozumiałe, zbyt pewne siebie, awanturnicze, ma poczucie większej wartości.

3. Jest bierne, a zarazem nieustępliwe.

4. Jest zależne od rodzica.

5. Często wykazuje cechy osobowości infantylnej.

 

Odtrącająca

1. Stwarza dystans uczuciowy.

2. Dominuje nad dzieckiem, otwarcie je krytykuje, nie dopuszcza do głosu, okazuje jawną wrogość.

3. Stosuje surowe kary, ma wobec dziecka represyjne żądania.

4. Czasem postępuje z dzieckiem brutalnie i znęca się nad nim.

5. Jest ono dla niego ciężarem, przeszkodą w spełnianiu osobistych planów.

6. Nie lubi dziecka, zaniedbuje je.

7. Często opiekę dziecka powierza innym osobom lub instytucjom.

1. Jest nieposłuszne i agresywne.

2. Rozwój uczuć wyższych jest na niskim poziomie.

3. Wykazuje zachowania antyspołeczne.

4. jest kłótliwe, gniewne.

5. Czasem bywa niezaradne życiowo, a przy nagłym odrzuceniu będzie wykazywać zaburzenia nerwicowe.

Nadmiernie wymagająca 1. Ma względem dziecka wysokie aspiracje.

2. Dominuje nad dzieckiem, stawia mu wygórowane wymagania, zmusza je do dostosowania się do wytworzonego przez siebie wzoru.

3. Ustawicznie stymuluje dziecko do aktywności, wypełniając mu cały czas, nie liczy się przy tym z możliwościami dziecka.

4. Nie szanuje jego indywidualności i praw.

5. Ogranicza jego samodzielność, swobodę, narzuca mu swoją wolę.

6. Zmusza, stosuje sztywne zasady i kary.

7. Często krytykuje dziecko, gdyż ono nie spełnia jego oczekiwań.

1. Jest lękliwe i uległe wobec innych.

2. Nie wierzy we własne siły.

3. Podatne na frustracje, żyje pod presją.

4. Jest niepewne, przewrażliwione.

5. Ma kłopoty z koncentracją uwagi, jest pobudliwe.

Nie ma szablonu, ani poradnika, który wskaże drogę do idealnego wychowania dziecka. Wychowując postępujemy intuicyjnie, kierujemy się wzorcami z naszego dzieciństwa. Nieprawidłowe postępowanie rodzica najczęściej nie jest skutkiem złej woli wobec dziecka, bowiem każdy w swoim mniemaniu chcę postępować jak najlepiej. Błędy popełniają wszyscy, wszyscy, ale na refleksję czas jest zawsze.

Literatura:

  1. M. Ziemska „Rodzina i dziecko”
  2. M. Ziemska „Postawy rodzicielskie”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *